Projekt ustawy przewiduje:

1) uchylenie zakazu reklamy aptek i punktów aptecznych zawartego w art. 94a ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne;

2) wprowadzenie do ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne przepisów określających zasady prowadzenia reklamy apteki lub punktu aptecznego, w tym przepisów:

 a) zmierzających do uniemożliwienia reklamy, która będzie prowadzić do nadmiernej i nieuzasadnionej konsumpcji szeroko pojętych produktów farmaceutycznych. Założeniem jest wprowadzenie ograniczeń w treści reklamy, które będą miały na celu zabezpieczenie pacjentów przed zachęcaniem do nabywania leków lub innego asortymentu apteki oraz korzystania z usług tej apteki w sposób nieracjonalny i w oderwaniu od potrzeb zdrowotnych pacjenta,

b) mających umożliwić prowadzenie reklamy usług świadczonych przez farmaceutów w sposób zapewniający poszanowanie zasad wykonywania zawodu farmaceuty oraz zgodnie z zasadami etyki tego zawodu (zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku TSUE z 19 czerwca 2025 r. sygn. C-200/2024),

 c) wprowadzających ograniczenia w treści reklamy, aby spełniony był cel jakim jest zabezpieczenie pacjentów przed nadmierną i nieracjonalną konsumpcją leków oraz innego asortymentu farmaceutycznego w oderwaniu od potrzeb zdrowotnych pacjentów.

Ponadto projekt ustawy przewiduje podwyższenie maksymalnej wysokości kary za naruszenie zasad prowadzenia reklamy do kwoty 100 000 zł.

Obecnie, postępowania w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych prowadzone są w I instancji przez wojewódzkich inspektorów farmaceutycznych, a w II instancji przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Maksymalny wymiar kary wynosi 50 000zł, co przy obecnym poziomie cen jest karą zbyt niską i nie spełniającą swojej funkcji prewencyjnej i odstraszającej.

Przesłanki wymiaru kary pozostaną niezmienione, czyli przy określaniu wysokości kary uwzględnia się  okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów.

Zasady oceny przekazu reklamowego powinny uwzględniać model konsumenta, tak jak ma to miejsce przy ocenie reklamy produktów leczniczych. Takie kryterium pozwala na ustalenie jak przekaz reklamowy jest odbierany przez adresata reklamy i ocenę np. tego czy reklama może wprowadzać w błąd lub zachęcać do nieracjonalnego nabywania leków (wyrok SN z dnia 2 października 2007 r., sygn. akt II CSK 289/07, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2002 r., I CKN 1319/00, OSNC 2003, nr 5, poz. 73).